Η έδρα Jean Monnet θεωρείται ως ένα εργαλείο για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ένα πρόγραμμα δραστηριοτήτων στις οποίες περιλαμβάνεται κυρίως η οργάνωση ομάδων εργασίας και συνεδρίων γύρω από θέματα επικαιρότητας όπως η διακυβέρνηση, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Κεντρική, Ανατολική και Μεσογειακή Ευρώπη αλλά και η θεσμική μεταρρύθμιση, την οποία επέφερε η Συνθήκη  της Λισσαβώνας (2009), κάτι που η ευρωπαϊκές διαδικασίες απέτυχαν να επιφέρουν με τη συνταγματική συνθήκη, που τελικά δεν επικυρώθηκε.

Με την εφαρμογή της Δράσης Jean Monnet ενισχύεται η ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αλλά και ευρύτερης πανεπιστημιακής κοινότητας.  Οι πρωτοβουλίες αυτές διακρίνονται σε ευρωπαϊκές έδρες Jean Monnet, σε ευρωπαϊκούς πόλους Jean Monnet και σε τακτικά ευρωπαϊκά μαθήματα.

Ειδικότερα, οι έδρες Jean Monnet έχουν συμβολικό χαρακτήρα και αντιστοιχούν σε έδρες διδασκαλίας πλήρους απασχόλησης των οποίων όλα τα μαθήματα αναφέρονται αποκλειστικά στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση.

 

Ο Στόχος της Ευρωπαϊκής Έδρας Jean Monnet:

Η σύσταση της Έδρας ανταποκρίνεται στο νέο ρόλο που αναλαμβάνουν τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια στο πλαίσιο της συγκρότησης μιας Ευρώπη της γνώσης αλλά και απέναντι στην εξέλιξη της ευρωπαϊκής κοινωνίας και οικονομίας. Έτσι λοιπόν, τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια αναλαμβάνουν την ευθύνη μετεξέλιξής τους σε σημεία παγκόσμιας αναφοράς.

Το ακαδημαϊκό περιβάλλον στην Ευρώπη δοκιμάζει πλέον δυνατότητες εθνικής και περιφερειακής εμβέλειας με σκοπό την υπέρβαση της ετερογένειας που το διακρίνει,  και τη μετάλλαξή του σε συνεκτικό,  και συμβατό και ανθεκτικό σε κάθε περίπτωση χώρο στη διεθνή ανταγωνιστικότητα.

Η παγκοσμιοποίηση της γνώσης και της πληροφόρησης δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις αναζήτησης κοινών μεθόδων προσαρμογής των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων σε έναν κόσμο που διαρκώς μεταβάλλεται.

Η Ευρώπη αναπτύσσει δυναμικά την οικονομία και κοινωνία της γνώσης μέσω του συνδυασμού τριών αλληλεξαρτώμενων στοιχείων:

– Της ερευνητικής παραγωγής,

– Της ενίσχυσης των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, και

– Της ανάπτυξης τεχνολογικών καινοτόμων σχεδίων με σκοπό τη βελτιωμένη διάδοση της πληροφορίας.

 

Ο Jean Monnet (1888-1979)
09_11_Jean-Monnet1Ο Γάλλος οικονομικός σύμβουλος και πολιτικός Ζαν Μοννέ αφιέρωσε τη ζωή του στην ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αυτός ήταν ο εμπνευστής του «σχεδίου Σουμάν» που προέβλεψε τη συγχώνευση της βαριάς βιομηχανίας της Δυτικής Ευρώπης.

Ο Μοννέ καταγόταν από την περιοχή του Κονιάκ στη Γαλλία. Όταν τελείωσε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών, ταξίδεψε στον κόσμο ως έμπορος κονιάκ και αργότερα ως τραπεζίτης. Κατά τη διάρκεια και των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, κατείχε υψηλές θέσεις στον τομέα του συντονισμού της βιομηχανικής παραγωγής στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Με την ιδιότητα του ανώτατου συμβούλου της γαλλικής κυβέρνησης, ο Μοννέ ήταν ο βασικός εμπνευστής της «Διακήρυξης Σουμάν» της 9ης Μαΐου 1950, που οδήγησε στη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και, ως εκ τούτου, θεωρείται ως η ληξιαρχική πράξη γέννησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταξύ των ετών 1952 και 1955, ήταν ο πρώτος πρόεδρος του εκτελεστικού οργάνου αυτής της Κοινότητας.

Θα ήταν, ωστόσο, άδικο να περιορίσουμε την επιρροή του Μοννέ στην οικονομική σφαίρα. Σε αυτόν αποδίδεται η περίφημη και χιλιοειπωμένη φράση «Ενώνουμε λαούς, όχι κράτη». Τα σημερινά προγράμματα της ΕΕ για ανταλλαγές στον πολιτιστικό και εκπαιδευτικό τομέα διέπονται από αυτή τη λογική.