Τα εθνικά συστήματα συνταγματικής δικαιοσύνης θα μπορούσαν να καταταχθούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες, στα συστήματα του διάχυτου ή αποκεντρωμένου ελέγχου, που συγκροτούν το “αμερικανικό πρότυπο”, και στα συστήματα του συγκεντρωτικού ελέγχου που ασκείται από το Συνταγματικά Δικαστήρια και συνθέτουν το αποκαλούμενο “ευρωπαϊκό” πρότυπο.

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

1.             Μοντέλα δικαστικού ελέγχου συνταγματικότητας των νόμων

α.      Το ευρωπαϊκό ή συγκεντρωτικό μοντέλο

β.      Το αμερικανικό μοντέλο

2.             Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ισχύοντος στην Ελλάδα δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων

1.      Διάχυτος

2.      Παρεμπίπτων

3.      Συγκεκριμένος

4.      Δηλωτικός ή διαπιστωτικός

5.      Αυτεπάγγελτος

6.      Ποιες πράξεις αποκλείονται του ελέγχου

7.      Μηχανισμοί συγκέντρωσης του ελέγχου

 Σημειώσεις (pdf)

Παρουσίαση του μαθήματος (ppt)

Βιβλιογραφία:

Μανιτάκης Α, Ελληνικό Συνταγματικό Δίκαιο, Αθήνα-Θεσσαλονίκη: εκδ Σάκκουλα, σελ. 443-468
Βενιζέλος Ε, Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου, Αντ Σάκκουλας 2008, σελ. 243-256
Μανιτάκης A, Οι αυτοδεσμεύσεις του δικαστή από τον παρεμπίπτοντα έλεγχο της (αντι)συνταγματικότητας των νόμων, Το Σύνταγμα, 2/2006. 402-429. (κείμενο)Ε Βενιζέλος – Κ Χρυσόγονος, Το πρόβλημα της συνταγματικής δικαιοσύνης στην Ελλάδα, Αντ Σάκκουλα 2006
Σκουρής B, ‘Συστήματα του δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων’, ΤοΣ 1982, σ. 507-544

Κασιμάτης Γ, Συνταγματική Δικαιοσύνη, Αντ.Σάκκουλα, 1999, ιδίως σελ. 13-39

Μανιτάκης Α, Ιστορικά γνωρίσματα και λογικά προαπαιτούμενα του δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας στην Ελλάδα (κείμενο)

Χρυσόγονος Κ, Η αναγκαιότητα ίδρυσης ΣυνταγματικούΔικαστηρίου στην Ελλάδα (κείμενο)