Με αφορμή τη διάσκεψη του Συμβουλίου της Επικρατείας για την υπόθεση των αδειών τηλεοπτικής εκπομπής, οι διαρροές έχουν επαρκώς και ορθώς κατακριθεί. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, είναι προφανές ότι σε σημαντικές δίκες, ιδίως σε εκείνες στις οποίες το διακύβευμα υπερβαίνει κατά πολύ το ατομικό συμφέρον των διαδίκων, υπάρχει νομιμοποιημένο συμφέρον και ενδιαφέρον εκ μέρους τόσο των πολιτειακών παραγόντων όσο και των παικτών της πολιτικής ζωής, συμπεριλαμβανομένων των πολιτών, να πληροφορηθούν την κατάληξη της διάσκεψης το νωρίτερο δυνατό και όχι μετά το μακρύ χρονικό διάστημα που συνήθως μεσολαβεί μέχρι τη μορφοποίηση της απόφασης καθεαυτήν και την καθαρογραφή της.

Προκειμένου τα αντικρουόμενα αυτά συμφέροντα να γίνουν σεβαστά, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς τη εκ μέρους του ίδιου του Δικαστηρίου επίσημη, σύντομη και λιτή, αλλά περιεκτική ανακοίνωση του συμπεράσματος στο οποίο αυτό κατέληξε, είτε την ίδια ημέρα της διάσκεψης είτε την αμέσως επόμενη. Και βέβαια την ταχύτερη έκδοση της απόφασης και την ανάρτηση όλων των ανακοινώσεων και (ανωνυμοποιημένων) αποφάσεων σε ένα σύγχρονο προσιτό σε όλους ηλεκτρονικό ιστότοπο.

Περαιτέρω, όταν η σημασία της απόφασης αλλά και η οικονομία της υπόθεσης νοούμενης συνολικά και όχι μόνον εν προκειμένω το απαιτεί, το Δικαστήριο θα μπορούσε να εξετάζει όλους τους λόγους ακύρωσης. Είναι προφανές ότι το δικό μας σύστημα δικαστικού ελέγχου επικεντρώνεται στο συμφέρον του προσφεύγοντος να ακυρωθεί η επιζήμια για τον ίδιο πράξη. Υπό αυτή την έννοια, αρκεί να γίνει δεκτή και μία μόνον αιτίαση κατά της τελευταίας. Αντίθετα, η εξέταση όλων των προβαλλόμενων λόγων αντισυνταγματικότητας συνάδει μάλλον με συστήματα ελέγχου συγκεντρωτικού και αφηρημένου, όπου πρωτεύον δεν είναι το υποκειμενικό συμφέρον των διαδίκων αλλά η ενότητα και η συνοχή της έννομης τάξης. Επιπλέον, είναι προφανές ότι η εξέταση όλων των λόγων ακύρωσης συνεπάγεται πολύ μεγαλύτερο βάρος και άρα κατά τεκμήριο επιβράδυνση της έκδοσης απόφασης.

Ας μην ξεχνάμε, ωστόσο, ότι παρά τον ιδεοτυπικά διάχυτο και παρεμπίπτοντα έλεγχο και παρά το θεωρητικά δηλωτικό και μόνον αποτέλεσμα της κήρυξης μιας αντισυνταγματικότητας, μια ολομελειακή απόφαση ανωτάτου δικαστηρίου δεν μπορεί παρά να έχει πολύ ευρύτερα αποτελέσματα. Γι αυτό και αξίζει τον κόπο το Δικαστήριο να ξεκαθαρίσει το τοπίο αντί να αφήνει ανοικτές τις πόρτες για μελλοντικές δικαστικές διενέξεις για την ίδια υπόθεση.

 

ΕΘΝΟΣ, Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016